Mysterie van identiteit ontrafeld - Essay Marketplace

Mysterie van identiteit ontrafeld

Shakespeare in Macbeth “Life is a tale, told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing”.

Drie jaar geleden gaf ik mijn leerlingen de opdracht om in een essay te beschrijven wie zij waren. In geen enkel essay was een opsomming van karaktertrekken of competenties te vinden. Wel werd in ieder essay een uitgebreid levensverhaal verteld. Wellicht laat dit simpele voorbeeld zien dat wie je bent, of hoe je wordt wie je bent, samenhangt met de verhalen die je over jezelf vertelt. Zo stelt ook Ricoeur dat we een identiteit construeren door middel van een narratief. De vraag is echter in hoeverre kan een identiteit gevormd worden door het lezen, beluisteren en vertellen van verhalen?

Allereerst heeft het leven van de mens een hechte relatie met verhalen. Een aanwijzing voor het bestaan van deze relatie kan gevonden worden in de term levensverhaal. Zo spreken we van een levensverhaal wanneer we vertellen over ons leven en onze ervaringen. Het is door het vertellen van verhalen over deze ervaringen, dat we een identiteit construeren. De vraag is echter, hoe kunnen deze verschillende en uiteenlopende ervaringen samen worden gesmolten tot één begrijpelijk geheel? Net als in een fictief verhaal speelt het plot hierin een grote rol. Het plot brengt immers heterogene elementen, van een verhaal, tot synthese. Om vervolgens na te gaan wat de functie van een plot in een verhaal is, moet dus begrepen worden wat de plot tot synthese brengt.

Als eerste zorgt het plot, dat gedefinieerd kan worden als een goed gestructureerd verhaal, ervoor dat diverse gebeurtenissen tot één verhaal worden gemaakt. Hierdoor wordt een verhaal een begrijpelijk en harmonieus geheel. Daarnaast brengt het plot structuur aan in een verhaal dat discordante elementen bevat, zoals onbedoelde omstandigheden, onbedoelde ontdekkingen, toevallige of geplande ontmoetingen en andere toevalligheden. Verder brengt het plot heterogene elementen tot een synthese omdat het tijd in overeenstemming brengt door een reeks gebeurtenissen te configureren. Een voorbeeld kan dit verduidelijken. In het verhaal Een reis naar Griekenland wordt de chronologische volgorde van gebeurtenissen voortdurend onderbroken door verwijzingen naar het verleden en de toekomst. Daarnaast speelt de subjectieve tijd, de tijd zoals we deze ervaren, een grote rol. Zo lijkt van Ast de tijd op dag één te ervaren als een eeuwigheid, echter in de volgende dagen lijkt de tijd voor haar voorbij te vliegen. Hoewel het verhaal dus verschillende soorten tijd bevat is het, dankzij het plot, toch één geheel.

Om vervolgens een verhaal te kunnen vertellen, begrijpen, lezen en om te gaan met tijd in een verhaal onderscheid Ricoeur drie processen. Deze processen noemt hij prefiguration, configuration en refiguration. Het eerste proces, prefiguration, duidt aan dat mensen narratieven kunnen begrijpen uit de ervaring die ze hebben opgedaan in het leven. Daarnaast bestaat de wereld van mensen uit narratieve structuren. Oftewel, het leven van mensen heeft van nature een narratieve structuur. Ook speelt het kennen van symbolen, die je hebt opgedaan in je eigen cultuur, een rol. Zo begrijpen we dat wanneer we iemand uit een klein en krakkemikkig huis zien komen dat dit een arm persoon is. Wanneer we dit vervolgens lezen in een boek, wordt het voor ons meteen duidelijk dat het personage een arm persoon moet zijn. Het volgende proces, configuration, sluit aan bij wat eerder beschreven is over de rol van het plot. Om een verhaal te vertellen, te begrijpen en om een identiteit te construeren moeten ervaringen verteld worden middels een plot. Zonder een plot is een verhaal immers niet meer dan een opsomming van losstaande en nietszeggende gebeurtenissen. En zoals eerder vastgesteld is integreert het plot verschillende gebeurtenissen en ervaringen in een betekenisvol geheel waardoor een verhaal volgbaar en begrijpelijk wordt. Door een verhaal op deze wijze te benaderen kan vervolgens beredeneerd worden dat een verhaal zonder plot gelijk staat aan een identiteit zonder kern. In het laatste proces, het proces van refiguratie, komt de wereld van het verhaal naar de wereld van de lezer. Dit is, aldus Ricoeur, ook het uiteindelijke doel van een verhaal. Door het proces van refiguratie kan de lezer de nieuwe wereld van het verhaal toevoegen aan zijn eigen wereld. Dit zorgt er vervolgens voor dat de horizon van de lezer vergroot wordt en dat nieuwe elementen aan de identiteit van de lezer worden toegevoegd.

Concluderend kan je identiteit geconstrueerd worden doormiddel van verhalen te vertellen, te lezen en te beluisteren. Je begrijpt jezelf immers door de verhalen die je verteld over jezelf. Daarnaast zie je ook mogelijkheden om anders te zijn door fictieve verhalen en verhalen die anderen over zichzelf vertellen. Dat we een identiteit kunnen construeren middels verhalen is wegens de processen prefiguration, configuration en refiguration. Tenslotte wordt ook het accepteren van wie je bent wordt gevormd door de constructie van het vertellen over jezelf. Daarbij moet afsluitend worden opgemerkt dat hoewel we in de verhalen die we over onszelf vertellen de hoofdrol spelen dit niet inhoud dat we de schrijver worden van ons eigen leven.

Review this essay:

Name
Rating
Your review: (optional)

Latest reviews:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.