Van 1997 tot 2007 werkte Vuijsje voor het weekblad genaamd: “Nieuwe Revu”. In 2005 werdt hij genomineerd voor de Hard Gras-prijs voor het beste sportverhaal. Vanaf 2007 schreef hij voor de zaterdageditie van dagblad De Pers,
In 2008 schreef Robert Vuijsje zijn roman : Alleen maar nette mensen. Dit boek werdt genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs in 2009. Daarna won hij de Belgische Gouden Uil literatuurprijs. Op 8 maart 2010 is Vuijsje tevens uitgeroepen tot winnaar van de literaire jongerenprijs De Inktaap 2010.
Het boek alleen maar nette mensen gaat over een Joodse jongen genaamd David. David woont in een kakkerswijk die is Amsterdam Oud-Zuid ligt. David heeft zijn gymnasium opleiding op Barleus drie jaar geleden afgerond. Daar heeft hij zijn vriendin ontmoet, ze heet Naomi, en een stel vrienden die allemaal zijn gaan studeren, behalve hij. David zit in de knoop met zichzelf. Naast het feit dat hij niet studeert, heeft hij ook nog eens geen succes in het leven. Ook voelt hij niets meer voor zijn vriendin, hierdoor hun relatie verzwakt en uiteindelijk slecht afloopt. Tot slot heeft hij het probleem dat hij door zijn zwarte haar constant als een Marokkaan wordt gezien.
Er is echter een ding waar hij een grote passie voor heeft en dat zijn marrons ( mooi wordt voor gekleurde mensen). David onderscheid marrons in verschillende groepen, namelijk de bounty, de switch-hitter en de sherida-ketting. Zelf valt hij alleen op de sherida-ketting vrouwen, maar ze moet wel intellectueel zijn. Op zoek naar zijn perfecte vrouw ontmoet hij veel vrouwen waarmee hij een intieme relatie krijgt.
Tegen het eind van het boek realiseert David dat een sherida-ketting marron niet intellectueel kan zijn. Als David zijn zoektocht afrondt komt hij erachter dat het meisje van wie hij altijd heeft gehouden nu met zijn beste vriend uitgaat en een relatie heeft. Op het eind ontmoet David een meisje genaamd Naima, waar hij mee uitgaat.
Titelverklaring:
In Oud-Zuid wonen “alleen maar nette mensen. “ Of zoals David zegt:
In Oud-Zuid is ‘alleen maar nette mensen ‘ codetaal. Iedereen weet dat je bedoelt: geen mensen die ze allochtonen noemen en vooral geen Marokkanen. (blz. 13)
Open plekken:
Er is eigenlijk maar een open plek in het hele boek. Dat is namelijk het einde. Het verhaal loopt namelijk af dat David een nieuwe vriendin heeft genaamd Naima. Het is niet duidelijk of hij nog passie heeft voor marrons en of hij ooit nog teruggaat naar Naomi.
Genre:
Het boek is een psychologische roman waarin David op zoek gaat naar de nut van zijn bestaan: bij wie hoort hij echt: bij de joden ,bij de Nederlanders, bij de zwarten, of bij de Marokkanen?
Maar het gaat ook om de ontwikkeling van David en om die reden zou je “Alleen maar nette mensen “ook een ontwikkelingsroman kunnen noemen.
Belangrijkste personages:
Rowanda
Rowanda is een Surinaamse marron. Ze hecht veel waarde aan trouw en eerlijkheid en heeft moeite met vergeven. Ze is niet erg intelligent.
Naomi
Naomi is Davids eerste vriendinnetje die hij op de middelbare school heeft leren kennen. De relatie tussen David en Naomi wordt steeds slechter doordat David minder om haar begint te geven toch blijft ze lang hopen en wachten op David. Ze is slim en heeft een rustige persoonlijkheid.
David
David is de hoofdpersoon en vertelller. Hij voelt zich niet geaccepteerd in de samenleving doordat hij vaak voor Marokkaan wordt aangezien terwijl hij Joods is. Hij heeft een seksuele voorkeur voor grote marrons die ook nog eens heel intelligent moeten zijn. Hij twijfelt veel en heeft moeite met het maken van beslissingen.
Naima
David komt Naima tegen in de Albert Heijn. Ze is van Marokkaans afkomst, lief en slim. Hij voelt dat hij bij haar zichzelf kan zijn en hij gaat een relatie mat haar aan.
Tijd:
Het is een actuele roman die niet chronologisch verloopt. Het lijkt namelijk alsof hij om de hoofdstuk zijn verhaal hervat. Zo wordt in het eerste hoofdstuk verteld dat hij aan een tafel zit met familie en zijn vaders vrienden. In hoofdstuk 3 verteld hij verder over wat er verder gebeurde aan de tafel terwijl in hoofdstuk 2, degene ervoor, David op een andere plaats is en in een andere tijd.
Verteller:
Het boek wordt vertelt uit het ik perspectief, namelijk Davids perspectief. Je maakt direct mee wat hij ziet, doet, denkt en zegt.
Taalgebruik:
Het taalgebruik in het boek is heel makkelijk. Ik ben bijna geen woorden of zinnen tegengekomen waarvan ik de betekenis niet kende. Het boek was weliswaar heel onbeleefd, er kwam veel straattaal in voor en het was heel grof.
Ik vind het boek bijzonder grof en er zit naar mijn mening teveel straattaal in. Dit vond ik de voornaamste minpunten. Daarnaast vond ik het niet een heel boeiend verhaal, het gaat gewoon over een kerel die van marrons houdt, niet echt een leuk verhaal. Maar er zijn ook positieven dingen, de humor die in het verhaal verwerkt zat vond ik wel leuk en de humoristische opmerkingen vond ik ook geweldig. Zelf zou ik dit boek niet aan jongeren aanbevelen want na het twee keer gelezen te hebben snap ik het moraal nog steeds niet en misschien vinden volwassen dit wel leuk en snappen zij het moraal van het verhaal.