Hun leven is onze toekomst - Essay Marketplace

Hun leven is onze toekomst

School is school, dat weten we allemaal. Maar elke school is anders. Zo zien sommige scholen er strak en modern uit en andere zijn juist toe aan de sloop. En dan heb ik het nog een eens over iets wat we er gratis bij krijgen maar niet willen, leraren.
School is net kinderarbeid, werken, werken maar geld? Ho maar. Volgens de ‘volwassenen’ valt dit wel mee. Dan zou je toch op zo’n minst verwachten dat de school er een beetje draagbaar uit ziet? Aangezien elke leerling er zo’n dertig uur per week verblijft. Allereerst wil ik het hebben over de buitenkant van de school. De buitenkant is onbelangrijk, tenslotte zien de leerlingen die maar een keer per dag, als ze er ´s morgens aankomen. Als ze weer naar huis gaan, kijken ze meestal niet om. Binnen in de school is echter een heel ander verhaal, dat moet juist modern zijn met felle vrolijke kleuren en de klaslokalen moeten lijken op het vak wat er gegeven wordt, een wereldbol vormig lokaal voor aardrijkskunde en taallokalen in de kleuren van de vlag. Het is belangrijk dat er grote ramen zijn met een mooi uitzicht en lokalen die niet meuren naar het zweet van puberende leerlingen. Als aan een deel van deze eisen is voldaan wordt naar school gaan al een stuk leuker, maar er is nog een groot probleem dat getackeld moet worden, namelijk leraren.
Leraren zijn er in alle soorten en maten. Je hebt de standaard types zoals ´de gewoon goede´ leraar en de matige tot slechte. Verder heb je nog docenten die je helpen met problemen die je zonder hen helemaal niet had gehad, de ´baby´ leraar die als ze niet genoeg aandacht krijgen gaan schreeuwen. De ´domme´ leraar die nergens verstand van heeft en alles constant aan ons vraagt, de leraar waarin je de hele les stil moet zijn omdat andere leerlingen ook willen slapen, of de leraar die denkt dat hij heel grappig is maar dat eigenlijk niet is en je eigenlijk alleen maar uit medelijden lacht. Maar mijn favoriete leraar is toch wel de leraar die doet alsof school interessant is, dan doe ik net alsof ik hard leer want anders vind ik het zielig voor een leraar die zo erg gehersenspoeld is door het ´volwassen brein´. Daarom ben ik nou zo blij dat ik kind ben en als dat aan mij ligt blijft dat zo.
School is school, daar kunnen we weinig aan veranderen en later als wij ook bezitten over ´het volwassen brein´ zullen we daar weinig aan veranderen want dan willen wij dat de nieuwe generatie, ´de jeugd van tegenwoordig´, niet te verwarren met de rapgroep de Jeugd van Tegenwoordig, kwellen met datgene waarmee wij nu gekweld worden, school. En de kinderen? Die zullen zich alleen maar afvragen: ‘*Watskgeburt?!’ Wij zullen dan lachen en zeggen dat ook wij ons dat vroeger afvroegen in die goeie oude tijd.
*Watsgeburt is een rap van de Jeugd van Tegenwoordig

Gezocht, motivatie! Gezocht: motivatie!
Daar zit je dan weer, dag in dag uit. En als je thuiskomt ben je nog niet klaar want dan zit je te ploeteren over je latijn huiswerk, je hersenen te kraken over wiskunde sommen of te stressen over toetsen. We offeren een groot deel van onze jeugd op aan school. Belangrijk is het wel maar ja, boeit het ons? Nee, we kijken alleen maar uit naar de vakanties, daar draait school voor ons om. Vervolgens worden we bekroond tot opperbevelhebber van de wereld in het motivatie-loos zijn. Wat wij hiervan vinden? Wij zien dit dubbel, maar dat kan niemand iets schelen.
School is al vervelend op zich maar weet je wat al helemaal niet je beste vriend onze? Stress. Als je om je heen kijkt zie je allemaal stresskippen, die maar zitten te kakelen over hun zware leven, terwijl ze ook ondertussen al iets gedaan konden hebben …Buitenlanders zullen dit maar raar vinden. Want hoe kan er in een land vol met jointjes nou stress zijn? Maar helaas werkt dit maar van korte duur. Er zit ook een ander effect aan, want van te veel jointjes word je helemaal kierewiet.
We hebben wel iets beters te doen dan school, zoals gamen en chillen. Of sport, iets waar Nederland als land zo voor staat want ja, sport is belangrijk en school ook zeggen ze. Maar als beide niet samengaan en we moeten kiezen dan is voor sommigen de keuze snel gemaakt.
Eerlijk gezegd is ook mijn motivatie op vakantie gegaan, hij is nergens meer te bekennen. Want ja, hoeveel tijd en moeite je soms besteedt aan school en er verder niks voor terug krijgt in plaats van cijfers en een overgang naar een hoger en dus moeilijker jaar met meer stress. Voor de mensen die hun motivatie zoeken heb ik een tip: Besteed al je vrije tijd aan school dan heb je op school de tijd voor jezelf.

Het doren bed van Roosje
Er was eens in een land hier ver, ver vandaan een beeldschone maar luie prinses en haar naam was Dorenroosje. Ze had nergens zin in, niet in school, niet in buitenspelen en niet in praten. Het enige wat ze leuk vond om te doen was slapen en eten. Toen ze op een dag erachter kwam dat al haar vriendinnen later met een knappe rijke hunk gingen trouwen werd ze zo jaloers dat ze naar haar kamer rende om een dutje te doen. Ze wilde ook een man om naar uit te kijken als ze later groot was. Dus besloot ze te slapen tot ook zij haar grote liefde gevonden had. De jaren verstrekten maar ze hielt stug vol. Ze moest en zou haar man vinden. Niet lang nadat ze even ontwaakt was uit haar winterslaap om zichzelf vol te proppen met allerlei lekkernijen, want ja, van slapen wordt je hongerig, kwam een man die aan haar eisen leek te voldoen. Nu had ook zij een knappe met sixpack-bedekte kerel gevonden en ze leefden nog lang en gelukkig.
Helaas heb ik niks aan dit verhaal omdat ik niet op zoek ben naar een knappe kerel om mijn leven mee te verbinden. Ik heb een ander probleem. Mijn bed houdt me namelijk gevangen! Hij wil me maar niet loslaten, ik wil natuurlijk ook niet maar ik moet wel anders kom ik te laat op school. Maar zoals het spreekwoord luid: ‘de aanhouder wint’, is dat ook zo in dit geval. Erg vind ik het ook weer niet. Want geef toe, wie wil er ’s morgens nou niet nog even uitslapen in zijn lekkere warme bed? Ik spreek altijd met mijn bed af tot hoe laat ik in hem blijf liggen, vervolgens val ik weer in slaap en omdat mijn bed zich nooit aan zijn woord houdt word ik 20 minuten later gewekt door mijn moeder die zich afvraagt waar ik blijf. Het kost mij dan altijd heel veel moeite om mezelf te bevrijden uit de greep van mijn bed. Maar na enige pogingen lukt het me en krijg ik de koudenlucht die in mijn kamer hangt gelijk rond om me. Ik wil dan altijd toch weer gaan liggen maar dat kan niet want daar heb ik geen tijd meer voor omdat het voor mij hoognodig tijd word om naar school te gaan.
Toch zou ik het liefst mijn dag besteden, net als Dorenroosje, aan het liggen in bed. Helaas, want het leven gaat door net als school. Er is maar één ding dat erger is dan dromen dat je op school bent eb wakker worden op school en dat is: op school zijn en niet kunnen slapen. Over slapen gesproken, ik ben niet meer moe dus het wordt tijd dat ik maar eens uit bed ga. Want ja, leven is iets wat je moet doen als je niet kunt slapen.

Review this essay:

Name
Rating
Your review: (optional)

Latest reviews:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.