Jaren 50 - Essay Marketplace

Jaren 50

In de 2e Wereldoorlog had Parijs veel invloed op de mode. Ze creërde veel mode die aangepast was aan de situatie. Een bekende couturier, Elsa Schiaparelli, maakte bijvoorbeeld een outfit genaamd abri. Dit was een outfit waar je heel gemakkelijk mee kon onderduiken.

Na de 2e Wereldoorlog komen er veel veranderingen in de mode. Er komt steeds meer massaproductie. Er zijn nog steeds ontwerpers die nog wel unica’s verkopen, maar die zijn heel duur. Heel weinig mensen kunnen dit betalen, en dit worden er ook steeds minder. Het is dus een moeilijke tijd voor de ontwerpers. Vanaf 1955 komt de prêt-à-porter mode. Dit wordt ook wel confectie kleding genoemd. Dit is kleding die niet op maat gemaakt worden, maar in vaststaande maten worden gemaakt. Haute Couture eindigt hier min of meer bij want de ontwerpers gaan alleen nog maar voor de industrie creëren.

Amerika heeft veel invloed maar toch had Parijs een leidende rol in de modewereld na de 2e wereldoorlog. Christian Dior ontwierp in 1947 de Ligne Corolle. Hij was nog niet heel erg bekend maar met de Linge Corolle liet hij iets heel anders zien dan mensen in de 2e wereldoorlog droegen. De Amerikanen noemde de Linge Corolle; New Look. Het was heel erg vrouwelijk en door het succes werd het overal gekopieerd. Hiermee kwam er een revolutie in de mode. De kleding van de vrouw veranderde erg na 1947. Ze kregen afgeronde schouders, een smalle taille en een wijde lange rok. Dit was heel anders dan dat ze gewend waren van de periode daarvoor.

De Amerikaanse Pin-up girl beïnvloedde ook de mode, onder andere met strapless jurken.

Na de tweede wereld oorlog kwam ook het existentialisme opnieuw op. Dit is een filosofie met de gedachte: Wat betekent het voor mij om mens te zijn? Het werd vooral populair onder de studenten- en artiestenwereld. Sartre, Simone de Beauvoir en Juliette Greco hadden veel invloed op de existentialisme. Er kwam hierdoor nog een nieuw modebeeld met zwarte kleding en lang haar. Deze stijl werd vooral gevolgd door alle ‘andersdenkende’ jongeren van Europa.

In de jaren 50 wordt Italië een een grote concurrent van Frankrijk op het gebied van mode. Vooral de Amerikanen kopen veel van de Italiaanse mode. In de Italiaanse ontwerpen waren de kleur, het lef, gemak en elegantie vooral belangrijk. Dit was dus ook wat de Amerikanen zo aansprak. De accenten lagen vooral op chic en op vrijetijdskleding. Bekende Italiaanse ontwerpers waren; Fabiano,Valentino, Capucci, Fontana, Simonetta en Emilio Pucci.

Vroeg in de jaren 50 komt de jeugdcultuur opzetten. De jongeren wilde zelf geld verdienen om bijvoorbeeld hun eigen kleren te kopen. De jeugd wilt niet meer voorgeschreven krijgen wat ze moeten dragen. De mode was ook heel erg onder de invloed van popidolen en popmuziek. Vooral voor de jeugd. Film, televisie en rock ‘n roll inspireerde de jeugd. Ook idolen als Brigitte Bardot inspireerde de jeugd.

De generatie van de jaren vijftig willen zich dus heel anders kleden met hele andere ideeën. De grote mode ontwerpers hebben jarenlang alleen voor de kleine bovenlaag ontworpen, maar door de jeugd gaan een paar van die grote ontwerpers ook meer de kant van nonchalante kleding uit. Voorbeelden van die ontwerpers waren Balenciaga en Dior.

De mode veranderde veel van silhouet in de jaren vijftig:

1954 en 1955: Dior met een A en H-lijn

1957 De Givenchy met linge sac en linge tulipe

1958 Cardin met S-lijn en Yves St. Laurent met de trapeziumlijn.

Jaren 60

In 1962 zorgde Mary Quant voor een volledige nieuwe lijn die zowel door de Haute Couture als je alternatieve jeugd goedgekeurd werd.

In de jaren zestig gaat de mode steeds meer in teken van de jeugd staan. Haute Couture is niet boeiend voor de Jeugd. De tieners en mensen in de twintig zijn de mensen die vooral de mode bepalen. Ook is de confectie mode heel erg populair. In elk modehuis wordt dit verkocht en bekende ontwerpers ontwerpen ook veel confectiekleding. Mensen beginnen te realiseren dat de chique kleding steeds minder populair wordt. In de kleding wordt heel jeugdig, je moet laten zien dat je jong bent. De Parijse modehuizen gaan hier in mee en de eerst mini-jurken verschijnen op de catwalk.

Er komen steeds meer boutiques en dit begint een bedreiging te vormen voor de modehuizen, dit heeft als gevolg dat die zich nu ook meer gaan richten op de jongeren om nog overeind te blijven.

De ideale vrouw in de jaren 60 droeg een mini-jurk en was broodmager, jongensachtig en zonder rondingen. De minijurk kwam vaak tot 20 centimerer boven de knie, was recht, halflange ingezette mouwen en een licht accent op de heupen. Vaak stonden er figuren op met twee afstekende kleuren.Twiggy, een 15-jarig foto model, kreeg fortuinen aangeboden om zich te laten fotograferen en shows te lopen. Zij was een groot voorbeeld voor de meisjes.

Verder werden de pantalon, broekpak, het safaripak en het tuniekpak ook populair.

De hippies kregen vanaf midden jaren 60 ook invloed op de mode. De jeugd krijgt een beetje genoeg van alle jeugdige pop-art mode en de romantiek wordt populairder en de flower power kwam ook op. Bij de hippie stijl worden vooral franjes, kwasten en belletjes gebruikt. Het doel van de kleding was om te laten zien dat hij/zij niets met de consumptiemaatschappij te maken wilt hebben. Er wordt ook arbeidskleding gedragen om de maatschappij te propageren, en mensen dragen kleren van de legerdumps om de ernst van het militarisme te laten inzien.

Jeans worden ook heel erg populair in de jaren 60. Het was voor bijna elke gelegenheid geschikt. De broek moest zo strak mogelijk zijn. Omdat de jeans door iedereen gedragen werden, werd de drang naar individualisering bedreigd. Om dit te voorkomen werden de jeans beschilderd en beplakt. De jeans was het eerste kledingstuk dat door alle lagen van de bevolking werd geaccepteerd. Dit was dus een echte democratisering in de mode.

Jaren 70

In de jaren 70 willen de mensen zich progressief en trendy kleden maar dan wel onder ecologische invloed. Er kwam namelijk ook meer belangstelling voor de Oliecrisis, vrouwenbeweging en de derde wereldlandeden, maar er wordt meer uitgegeven aan kleding dan ooit.

Kleding geïnspireerd op boerendrachten waren in de jaren 70 ook heel erg populair. Er kwamen van alle kanten etnische modes en tweedehands kleding werd een symbool voor originaliteit. Iemand die daar veel invloed op had was Laura Ashley. Zij was een fashion designer en een zakenvrouw.

Vlak na de jaren 70 gingen mensen kledingstukken over elkaar dragen, dit heette de robe housse. Mary Quant had veel Engelse invloed met de hotpants en Laura Ashley met Victoriaanse romantische jurken. Ook typisch voor de jaren 70 waren de werkkleding afgeleide tuinbroeken, spijkerbroeken, overalls en voorschoten.

De individuele smaak wordt ook steeds belangrijker. De jeugd gaat nog meer toon aangeven en zelfs bij ouderen komt er langzaam een heroriëntatie. De kleding geeft niet langer de sociale status en het welzijn aan.

In de jaren 70 komt voor de eerste keer ook unisex kleding. Hiermee wordt het duidelijk dat de verhouding van de hiërarchische verhoudingen heel erg zijn veranderd.

In 1977 is er een nieuwe sensatie in het staatsbeeld, namelijk punk. Ze dragen kleding die vaak expres gescheurd is. Ook hebben ze vaak felgekleurd haar dat door gel in pieken zit. De punkers hebben een anarchistische houding. Ze willen een samenleving waar geen macht of autoriteit is. Het duurt nog wel even voordat de punkers echt invloed op de maatschappij hebben.

Aan het einde van de jaren zeventig komt de film Saturday Night Fever uit. Dit geeft de aanleiding tot de discomode. Deze stijl wordt wel meteen als een nieuw modeverschijnsel beschouwd, en dit vooral door de jeugd.

Jaren 80

In de jaren 80 gingen vrouwen vrouwelijker gekleed. Ze droegen meer jurken en ze legden meer accenten op de heupen en borsten. Ze liepen ook in grote mannelijke bandplooibroeken, een oversized blazer met een overhemd en stropdas. Later veranderd dit weer een beetje en de brede schouders verdwenen. De rokken bleven wel kort.

Issey Miyaka en Kansai Famamoto waren Japanse ontwerpers en hadden grote invloed op het sillouet met de brede schouders en de kleur. In de jaren tachtig was de kleding vaak zwart met felle primaire kleuren.

Jean Paul Gaultier begon in zijn kleding ook punkelementen te verwerken. Romeo Gigli en Cristian Lacroix vernieuwde de mode ook met elementen uit de Renaissance, Barok en Byzantiom. Azzedine Alaïa deed dit met korte, strakke kleding in stretch.

Jaren 90

In de jaren negentig waren de topmodellen heel erg belangrijk in de modewereld. Zij waren degene samen met popsterren en actrices die het modebeeld bepaalde.

Review this essay:

Name
Rating
Your review: (optional)

Latest reviews:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.