Paste your text in here...Inleiding - Essay Marketplace

Paste your text in here…Inleiding

Het gaat om de eerstegraads familie: zoon of dochter, broer of zus, vader of moeder, man of vrouw. De andere familieleden en vrienden vormen de buitencirkel van het rouwen en geven steun en troosten de rouwenden.
Aninoet
De eerste rouwperiode is tussen het moment van overlijden en de begrafenis. Hierbij is er veel verdriet. De vrienden en familie van de rouwenden regelen de begrafenis. Tijdens deze periode wordt er een stuk in de kleding gemaakt als teken van rouw, dit heet ook wel de Keria. De rouwende familie wordt niet getroost als de overledene nog niet begraven is. Zo mogen alleen hulp verlenen met bijvoorbeeld het regelen van de begrafenis.

De begrafenis

bij een joodse begrafenis houden de joden zich ook aan bepaalde rituelen. Een van die rituelen is een het zakje met aarde uit Isra��l op het lichaam van de overledene leggen. Dit doen ze als teken van verbinding met het eigen land. Ook begraven ze de overledene liever zonder kist maar omdat dit in Nederland niet is toegestaan gebruiken de meeste joden een simpele houten kist, meestal zonder handvaten. Binnen het joodse geloof is het verboden om iemand te cremeren. Dit is zo omdat de joden geloven in re��ncarnatie en als je wordt gecremeerd denken ze dat dit niet mogelijk is. Toch kiest een klein aantal joden sinds de Tweede Wereldoorlog om de overledene te cremeren. Dit doen ze als teken van verbinding met de mensen die tijdens de oorlog werden verbrand. Een joodse begrafenis moet altijd zo snel mogelijk gebeuren. Op feestdagen en de sabbat geldt dit niet. De sabbat is een joodse rustdag die duurt van de zonsondergang op vrijdag tot en met de zonsondergang op zaterdag.

Bij een joodse begrafenis is het belangrijkste punt respect voor de overledene. In het algemeen gaan joden ook naar begrafenissen van mensen die ze persoonlijk niet kennen. Dit doen ze omdat het binnen het joodse geloof wordt gezien als een religieuze verplichting.

Nadat ze in de aula de overledene hebben gezegend en zijn of haar dood hebben betreurd rijden de familie en bekenden van de overledene de kist naar het graf om het vervolgens te begraven. Als eerste laten ze de kist zakken en vervolgens scheppen de belangrijksten mensen wat zand en gooien dit op de kist. Belangrijk hierbij is dat de schep niet word doorgegeven aan elkaar maar weer wordt teruggezet. Dit doen ze om niet de indruk te wekken dat ze haast hebben. Het scheppen gaat door tot het hele graf is gevuld met zand. Meestal worden er geen bloemen bij het graf neergelegd, maar het is niet verboden. Daarna wordt de familie getroost door de aanwezigen dit doen ze met woorden maar ook met een maaltijd (meestal is dit gewoon een stuk brood met ei). Dit is de eerste stap terug naar de werkelijkheid. Hierna gaat alleen de directe familie naar een rouwhuis voor de sjiwwe.
Shiva
Shiva is de volgende rouwfase en begint na de begrafenis en eindigt in de ochtend van de zevende dag. Deze fase duurt dus ook zeven dagen, in die zeven dagen richt de familie zich alleen op de herinnering van de overledene en de manier hoe ze de overledene willen herdenken. Nu mogen ze wel getroost worden door hun familie en vrienden.
Gebeurtenissen Shiva
1. Condoleantie maaltijd: Hierbij wordt een traditionele maaltijd bereidt die bestaat uit bagels en hard gekookte eieren. De ronde vorm van het ei en de bagel staat voor de levenscyclus.
2. Rouwhuis: Tijdens het rouwhuis blijven de rouwenden de hele week thuis de familie en vrienden troosten de rouwenden, en mogen zelf nu ook bidden. De rouwenden dragen het Kaddiesj-gebed voor. Het Kaddiesj-gebed is een gebed ter herdenking van een overledene. De beste plek om te rouwen is in het huis van de overledene.
3. Verbod op werken en zaken doen: Tijdens de shiva wordt niet gewerkt.
4. Het troosten van de rouwenden: dit is een belangrijke plicht. Men praat over het leven en de daden van de overledene. Voor men weer vertrekt zegt men de traditionele woorden: Hamakom yenachem etchem b’toch she’ar aveilei tzion v’yerushalayim – “Mag God je troosten samen met alle rouwenden van Zion en Jeruzalem.”
5. Dagelijkse minjan: Een groep van tien Joodse personen (minjan) verzamelt zich voor het gebed dat drie keer per dag plaatsvindt in het huis van de rouwende. Wanneer er geen minjan gevormd kan worden moet men naar de gemeente gaan.
6. Herinneringskaarsen: Dit betekent dat je vijf kaarsen zeven dagen laat branden. Volgens de Kabbala moeten er vijf kaarsen branden die de vijf niveaus van de ziel voorstellen.
7. Bedekken van de spiegels: Dit gebeurt ook zeven dagen lang. Het is niet duidelijk waar deze traditie vandaan komt.
8. Shiva ‘zitten’: de rouwenden zitten op lage stoelen.
9. Lederen schoenen: de rouwenden dragen geen leren schoenen. Leren schoenen zijn namelijk een teken van ijdelheid en comfort. Men zou zich moeten concentreren op de diepere betekenis van het leven.
10. Soigneren: De rouwenden scheren zich niet en laten hun haar niet knippen. Ook gaat men niet voor zijn of haar plezier wassen. De kleren waar in een keria (scheur) is aangebracht blijft men 7 dagen dragen.
11. Geen echtelijk relatie: Geen seksuele relaties gedurende de Shiva.
12. Geen muziek of entertainment: je mag geen muziek luisteren of entertainment bekijken.
13. Geen Tora-studie: je mag de Tenach (joodse bijbel) niet bestuderen.
14. Sjabbat: de rouwplechtigheden worden niet nageleefd tijdens de Sjabbat. De Sjabbat wordt gewoon gevierd. De Sjabbat is een rustdag.
15. Einde Shiva: op de morgen van de zevende dag eindigt de Shiva.

De sheloshim
Na de Shiva die zeven dagen duurde zijn er nog steeds diverse rouwpraktijken die nog nageleefd moeten worden. Je mag geen nieuwe kleren kopen en dragen, het haar knippen, naar muziek luisteren of een andere vorm van entertainment, deelnemen aan feestelijke gebeurtenissen (verjaardag, trouwerijen etc.). dit moet dertig dagen lang volgehouden worden, vanaf de dag van de begrafenis. Als er wordt gerouwd om een van de ouders dan duren deze rouwpraktijken een jaar in plaats van dertig dagen, dit wordt ook wel het treurjaar genoemd. Maar als je commentaar van andere mensen krijgt mag je je haar wel knippen.

De jaartijd
Ieder jaar op de datum van overlijden wordt er een herdenkingskaars aangestoken en wordt er voor de overledene gebeden. Op verschillende bijzondere dagen wordt de overledene vermeld in een speciaal gebed genaamd het Jizkor in de Synagoge. Het Jizkor is een gebed voor de rust van de ziel van de overledene.

Review this essay:

Name
Rating
Your review: (optional)

Latest reviews:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.