Essay: VOORWOORD + SITUERING

Essay details:

  • Subject area(s): Dutch essays
  • Reading time: 5 minutes
  • Price: Free download
  • Published on: June 26, 2019
  • File format: Text
  • Number of pages: 2
  • VOORWOORD + SITUERING
    0.0 rating based on 12,345 ratings
    Overall rating: 0 out of 5 based on 0 reviews.

Text preview of this essay:

This page of the essay has 1291 words. Download the full version above.

Marokko is een land gelegen in Noord-Afrika, grenzend aan de Westelijke Sahara en Algerije. Het land wordt omringd door de Middellandse zee en de Atlantische Oceaan. De officiële landstalen zijn Arabisch en Berbers. De hoofdstad is Rabat met meer dan 1.500.000 inwoners. Het totaal aantal inwoners ligt rond de 34 miljoen. Marokko is ook het geboorteland van mijn ouders. Ik ben er al vele malen op reis geweest en daarom is het voor mij dus extra interessant om de Marokkaanse politieke structuur te bestuderen.

STAATSVORM EN STAATSHOOFD

Al sinds 1666 regeert de Alaoui-dynastie over Marokko. Het land was een oud sultanaat. Dit veranderde toen het Verdrag van Fez op 30 maart 1912 Marokko een Frans protectoraat maakte. De toen heersende sultan, genaamd Abdelhafid, gaf zijn soevereiniteit op. Frankrijk en Spanje deelden het land op in twee delen, namelijk Frans-Marokko en Spaans-Marokko. Dit zorgde voor grote opstand tegen het Europese bestuur. Er ontstond bijvoorbeeld een volksopstand in het Rifgebergte. De Riffijnse bevolking riep op 18 september 1921 de republiek van de Rif uit. Dit was onder leiding van Mohammed Abdelkrim El Khattabi. De opstand doelde vooral op het afzetten van de onderdanige Marokkaanse machthebbers en de koloniale machten. Franse en Spaanse troepen vochten hard terug en slaagden erin een einde aan de opstand te maken. Uiteindelijk kwam er toch een einde aan het Franse protectoraat. De eerst verbannen sultan Mohammed V kon een succesvol Frans-Marokkaans akkoord sluiten eind 1955. Sinds 2 maart 1956 is Marokko een onafhankelijke staat. Het land werd een constitutionele monarchie met Mohammed V als koning. Vanwege de overschakeling van vreemde overheersing naar monarchie werd deze zeer sterk en invloedrijk.

In 1961 werd Hassan II, de oudste zoon van Mohammed V, koning. Toen hij aan de macht kwam ontstond er een machtsstrijd tussen hem en de politieke partijen. Hij had voornamelijk problemen met de partij Istiqlal. Deze partij vloeide voort uit een verzetsbeweging die was ontstaan tijdens de Frans-Spaanse bezetting. Hassan II heeft voornamelijk door hen het parlement ontbonden om zo zelfstandig te kunnen regeren. Van een samenwerking met de politieke partijen in de regering was er geen sprake. Tijdens zijn regeerperiode zijn er twee pogingen tot staatgrepen geweest. Beiden zijn echter mislukt. De eerste poging werd geleid door een generaal, kolonel en officier. Dit gebeurde op 10 juli 1971. Een nieuwe couppoging werd ondernomen op 16 augustus 1972. Op het bevel van Generaal Oufkir, de rechterhand van de koning. Als reactie op deze twee mislukte staatsgrepen richtte Hassan II een geheime gevangenis op met de naam “Tazmamart”. Deze gevangenis kan men vergelijken met een soort strafkamp waar gevangen onmenselijk behandeld werden. Aanvankelijk werden hier de betrokkenen van beide staatsgrepen opgesloten maar later werden hier politieke gevangenen aan toegevoegd. Opvallend is dat sinds deze twee staatgrepen Marokko geen minister van defensie meer heeft. Nu is de koning de opperbevelhebber van het leger. Ook werd het beleid van Hassan II nog conservatiever en repressiever dan ooit tevoren. Hier vloeiden demonstraties en rellen uit. Koning Hassan II antwoorde hierop met het verbannen, neerschieten, gevangennemen of laten verdwijnen van dissidenten. Deze jaren staan bekend als de “jaren van lood”.

Na de dood van Hassan II in 1999, kwam de huidige koning Mohammed VI aan de macht. Om te breken met de politiek van zijn vader heeft hij het strafkamp ontmantelt en een commissie van vrijheid en rechtvaardigheid opgericht. Zij onderzochten de schendingen van mensenrechten tijdens het bewind van Hassan II. Zijn troonbestijging had vele politieke hervormingen als gevolg. Er kwam een grondwetswijziging die de koning zijn macht inperkte en een versterking van rechten van vrouwen en minderheden (Berbers werd als officiële taal erkend). Het valt niet te ontkennen dat Mohammed VI nog steeds zeer veel macht heeft. Hij zit de minsterraad en de Hoge Raad voor de Justitie voor, tekent de wetten en duidt de ambassadeurs aan. Hij kan het parlement ontbinden, de noodtoestand uitroepen en bij decreet regeren. Ook mag hij ministers ontslaan of aanwijzen.

VERKIEZINGEN

In oktober 2016 konden de 16 miljoen geregistreerde Marokkanen gaan stemmen bij de parlementsverkiezingen. De verkiezingsoverwinning was dit jaar voor de 2e keer opnieuw voor de Partij van Rechtvaardigheid en Ontwikkeling. Dit is de partij van premier Abdelilah Benkirane. Aangezien ze geen absolute meerderheid kunnen halen, moeten ze een coalitie vormen. Op 24 oktober 2016 raakte bekend dat de nationalistische partij, Istiqlal een deel zal uitmaken van de regeringscoalitie. In Marokko heerst er een zeer lage kiesopkomst. Er is dan ook geen stemplicht. Dit jaar gingen slechts rond de 6.700.000 mensen stemmen. Dit is te verklaren door het grote aantal laaggeletterden, het wantrouwen in de politiek en de grote kloof tussen arm en rijk. Vele Marokkanen zijn zich niet politiek bewust of vragen zich af of hun stem wel iets zou uitmaken. De Marokkaanse politici worden er vaak van beschuldigd corrupt te zijn. Er ontbreekt dus een zekere representativiteit.

VRIJHEID VAN MENINGSUITING, VERENIGING EN DE VRIJE TOEGANG TOT INFORMATIEBRONNEN

Marokko vertoont een dalende trend. Dit is te wijten aan aanvallen op activisten, het gevangennemen van journalisten, de repressie tegen dissidenten,… Koning Mohammed VI en zijn adviseurs hebben een grote politieke, sociale en economische macht. In Marokko hebben we te maken met een meerpartijenstelsel.

De oorspronkelijke bewoners van Marokko, genaamd de Berbers, worden al decennia lang gemarginaliseerd. Ook op politiek vlak zijn er geen partijen die echt opkomen voor de berberbevolking en hun rechten. Vrouwen hebben het ook vaak moeilijk in Marokko. Zo waren er bijvoorbeeld twee vrouwen die berecht werden omdat ze te korte shortjes droegen. Ook kunnen mannelijke verkrachters aan hun straf ontsnappen als ze trouwen met hun slachtoffer. Homoseksuelen kunnen het ook lastig krijgen. In Marokko staat er een gevangenisstraf op homoseksualiteit. Vele mannen en vrouwen zijn al naar de gevangenis gestuurd omdat ze homoseksueel zouden zijn. Anderen die ook in de gevangenschap kunnen belanden zijn bloggers, internetgebruikers, artiesten,… Wanneer hun mening niet in de smaak valt bij de overheid riskeren zij een gevangenisstraf. Autoriteiten verstoren nu en dan websites en internetplatformen. Alles wat een mogelijke belediging kan zijn aan het koningshuis kan hen een gevangenisstraf opleveren. De universiteiten zijn voornamelijk een vrije en open plek voor discussie. Toch zijn er professoren die aan zelfcensuur doen wanneer ze gevoelige onderwerpen zoals de Westelijke Sahara, de monarchie of de islam bespreken. In het maatschappelijk middenveld zijn organisaties redelijk actief. De autoriteit houden wel een oogje in het zeil bij de Islamitische groeperingen en arresteren mogelijke extremisten.

De internetvrijheid in Marokko is gedeeltelijk vrij. Hoewel de regering geen internetinhoud blokkeert, handhaven ze wel controle over alle informatie aan de hand van restrictieve wetgeving. De regering kan sites en bepaalde publicaties op het internet laten opheffen. Er zijn al vele bloggers en online journalisten in de gevangenis of voor de rechtbank terecht gekomen. Een volledige vrijheid van meningsuiting is er dus niet. Er is een tekort aan diversiteit en onderzoeksjournalistiek in de media. Dit is verklaarbaar door de zelfcensuur in het Marokkaanse (online) medialandschap. Onderzoeksjournalistiek en klokkenluiden is strafbaar. Mensen met gevoelige informatie zijn daarom geneigd om stil te blijven. De overheid heeft ook al beperkingen opgedragen aan IP-telefonie. Ze willen namelijk telecombedrijven beschermen tegen de concurrentie van apps zoals WhatsApp, Skype en Viber.

De media is hevig ingeperkt. Een verscheidenheid van wetten beperken de persvrijheid. Journalisten kunnen bijvoorbeeld geen verslag uitbrengen in de Westelijke Sahara. Het regime gebruikt advertenties en subsidies om de media te onderdrukken. Er zijn al verslaggevers in de gevangenis beland omdat zij de regering beschuldigden van corruptie. Dit is een aantasting van de meningsuiting en persvrijheid. Ook zijn er al Franse, Hollandse en Italiaanse reporters verbannen uit het land. Elke publicatie die bevooroordeeld zou zijn over de islam, de monarchie of de publieke orde kan opgedoekt worden door het bestuur. Men kan journalisten opsluiten en hen zware boetes opleggen.

About Essay Marketplace

Essay Marketplace is a library of essays for your personal use as examples to help you write better work.

...(download the rest of the essay above)

About this essay:

This essay was submitted to us by a student in order to help you with your studies.

If you use part of this page in your own work, you need to provide a citation, as follows:

Essay Marketplace, VOORWOORD + SITUERING. Available from:<https://www.essaymarketplace.com/dutch-essays/voorwoord-situering/> [Accessed 08-07-20].

Review this essay:

Please note that the above text is only a preview of this essay.

Name
Email
Review Title
Rating
Review Content

Latest reviews:

Leave a Comment

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.