De Europese Illusie - Essay Marketplace

De Europese Illusie

Door: Kyrill Sazonov (15088227)

Datum: 30 mei 2016

Elk land is individueel en kent haar eigen cultuur, de Europese Unie wilt dit dwarsbomen. Wat ooit een verbond was om de economie te versterken, staat op het punt om uit te groeien tot een quasi-Amerikaanse staat. De Europese Unie, waar het de laatste tijd op lijkt, blijkt steeds meer homogeen onder haar lidstaten, net zoals haar grote voorbeeld, De Verenigde Staten van America. Uiteraard heeft dit consequenties voor de gewone staatsburgers van ons land en dat van andere lidstaten, want privileges die landen hebben verdwijnen, gezamenlijk met de toebehorende cultuur. Het is logisch dat u vragen stelt bij het woord privileges, maar hierbij bedoel ik unieke regelingen of aanpakken van een land, zoals het gedoog van wietgebruik en dergelijke pensioensystemen.

Het Trojaanse Paard

Om dit probleem stapsgewijs te analyseren gaan we kijken naar het begin, maar dan iets meer contemporain dan de EGKS en dat is de Euro. Plotselling was hij er dan: onze euro. De voorstanders garrandeerden dat de euro het einde zou zijn van inter-Europese koerswisselingen. Valutarisico’s waren verleden tijd. Landen zoals Spanje, Portugal en Italie, die een zeer zwakke koers hadden op hun munt, zouden vanaf heden goedkoop kunnen lenen. Kortom, invoering van de euro zou de handel positief beinvloeden en veel ons schijnbaar veel geld besparen. De voorstanders waren zo bedwelmd van de euro, dat desondanks een negatieve uitslag op verschillende referenda, de euro in te voeren. Om dubieuze redenen, werden veel landen toegelaten waarvan het twijfelachtig was dat ze aan de strenge monetaire eisen (die overingens standaard zijn voor de Europese Unie) konden voldoen (niet meer dan 3% begrotingstekort, lage staatsschuld en maximaal 1,5% meer inflatie dan de laagste drie inflatiecijfers). Om garrantie te krijgen om toe te kunnen treden huurde Griekenland enkele instanties en adviseurs in, waaronder de Amerikaanse Goldman Sachs-bank om de slechte cijfers op te poetsen.

In het begin verliep alles naar wens: economisch stabiele EU-landen als Duitsland profiteerden van het verdwijnen van valutarisico’s en de zwakkere broeders zoals Griekenland profiteerden van de lage rente, waardoor ze grote bedragen begonnen te lenen van banken binnen de EU.

Als donderslag bij heldere hemel gebeurde het: de instorting van de financiële sector. Het werd duidelijk dat de Ieren, Grieken, Portugezen en Spanjaarden niet in staat waren hun schulden af te lossen. De rentes voor nieuwe leningen schoten daarom omhoog en alleen enorme reddingsoperaties voorkwamen dat de Griekse schulden de rest van Europa de afgrond in zou trekken.

De Eerste Symptomen

Dit bracht een fundamenteel probleem van de euro en tevens de Europese Unie aan het licht: lidstaten van de EU kunnen niet verplicht worden om zich aan afspraken, zoals verstandig lenen, te houden. Het faillisement van Griekenland was voor eurocraten ondenkbaar en geen optie. De inwoners van rijke EU-landen en met name de Duitsers met hun traumatische herinneringen aan de hyperinflatie van de Weimarrepubliek, hebben uiteraard geen zin om hun hardverdiende centen uit te delen aan charlatanische landen als Griekenland. Het is ook geen wonder dat de Duitsland van vandaag bikkelharde garanties eist op de leningen die zij verstrekt.

Kwakzalverskuur

Om tot een oplossing te komen denkt men tevergeefs dat het vormen van een supranationale

staat, als Amerika, deze problemen de wereld uit zou helpen. Dit zou juist echter voor meer problemen zorgen. Iedereen weet dat de schuld van Amerika torenhoog is en verscheidene Europese lidstaten ook in de schuld zit (Denk aan: Griekenland, Spanje, Portugal) . Vandaag de dag behoord deze schuld nog alleen tot de desbetreffende lidstaten. Zouden we de Europese unie een staat maken, dan betekent het dat de Europese unie de cumulatieve schuld van álle lidstaten op zich neemt, volledig, En wie neemt dan wederom de last op zijn schouders? Juist ja, Nederland en Duitsland. Verder zou er bij het vormen van deze supranationale staat er een cultuurdegradatie plaatsvinden, er zal dus geen sprake meer zijn van een Frans, Duits of Spaanse cultuur, maar gewoon simpelweg een ‘Europees’ cultuurtje. Ook het democratisch stelsel zou indirect belemmert raken, wat is het nut van het stemmen op een Nederlandse president als hij toch geen invloed meer heeft? Alle beslissingen die het Nederlands kabinet zou maken en alle reeds ingevoerde wetten zouden niet meer geldig zijn, om dat de Europese unie nu beslist. Het is dus veilig om te zeggen dat onze toekomst bij Europa ligt, maar niet dat Europa onze toekomst ís. Kort samengevat, de EU lijkt een goed doelmiddel, maar het is het zeker niet, de nadelen zijn veels te groot.

Review this essay:

Name
Rating
Your review: (optional)

Latest reviews:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.