De leer der Trias Politica is in 3 delen te verdelen. Dit geldt ook in Nederland. Hieronder zal ik de delen goed uitleggen: - Essay Marketplace

De leer der Trias Politica is in 3 delen te verdelen. Dit geldt ook in Nederland. Hieronder zal ik de delen goed uitleggen:

Ten eerste is er de wetgevende macht bestaat uit het parlement en de regering. Het parlement bestaat uit de Eerste Kamer en de Tweede Kamer. De meeste wetsvoorstellen komen van de regering. Het parlement moet vervolgens instemmen met het wetsvoorstel, anders kan het geen wet worden. Om te kunnen regeren, heeft de regering de steun nodig van de meerderheid van de leden van de Tweede Kamer maar ook de Eerste Kamer. De Tweede Kamer mag ook zelf met wetsvoorstellen komen, maar in de praktijk gebeurt dat eigenlijk niet zo vaak. Meestal nemen Partijen die de regering steunen de wetsvoorstellen wel aan. Dan hebben we ook nog de oppositie, dit zijn de overige partijen van de regering.
Ten tweede hebben we de uitvoerende macht en deze bestaat uit de regering. De regering geeft namelijk leiding aan hun ambtenaren en de ministeries, die zich bezighouden met de uitvoering van wetten. De uitvoerende macht moet rekening houden met de wetgevende macht. De uitvoerende macht mag alleen zaken uitvoeren die in de wet staan. Het parlement controleert de regering. Als de regering haar werk niet goed doet, dan kan het parlement de regering laten stoppen. Dat betekent dat de regering moet opstappen. Er zullen dan meestal nieuwe verkiezingen komen.
Tot slotte is er ook nog de rechterlijke macht en dit betstaat in Nederland uit de rechters en het Openbaar Ministerie. De rechters spreken recht op basis van wetten, gewoonten, verdragen, en eerdere rechterlijke uitspraken (jurisprudentie). In een rechtsstaat kan een rechter ook uitspraken doen die nadelig zijn voor de overheid.
Rechters in Nederland mogen landelijke wetten niet toetsen aan de grondwet. Dit komt doordat de rechters niet door het volk worden gekozen en daarom ook niet mogen bepalen of wetten en verdragen geldig zijn of niet. Door het Parlement aangenomen wetten zijn dus altijd geldig. Rechters horen dus niet bij de wetgevende macht .
In hoofdlijnen is er in Nederland wel sprake van een machtenspreiding, maar niet in de meest zuivere vorm. Het parlement, dat wil zeggen de Tweede Kamer en de Eerste Kamer, treden op als controleur.
De uitvoerende macht in Nederland is in handen van de regering. De regering heeft, in tegenstelling tot de zuivere vorm van de triasleer, wel een soort van wetgevende macht. Sterker nog, de Tweede Kamer heeft het recht van initiatief. Eigenlijk komt de meeste wetgeving in Nederland tot stand naar aanleiding van een wetsvoorstellen van het kabinet.
Volgens Montesquieu zou de regering zich alleen moeten bezig houden met te weigeren voorstellen uit te voeren. Het is volgens hem zelfs niet nodig dat de regering voorstellen doet, omdat het altijd alsnog genomen beslissingen niet kan aannemen. Wetsvoorstellen hebben in Nederland daarbij wel goedkeuring nodig van het parlement, en daarnaast heeft de Tweede Kamer heeft het recht wetsvoorstellen te wijzigen .

J1.3.3 Ingeval van een beslissing van het OM om niet tot vervolging over te gaan, is/zijn er dan toch nog (een) mogelijkheid/mogelijkheden om vervolging af te dwingen, of niet? Motiveer (onderbouw) je antwoord.
Ja het is mogelijk om het af te dwingen. Als de politie of het OM besluit om na een strafrechtelijk onderzoek een verdachte niet te vervolgen maar bijvoorbeeld af te doen met een transactie of strafbeschikking, wordt dat een sepot genoemd. Als het slachtoffer of een belanghebbende het niet eens is met de seponering van de zaak, is het mogelijk om bij het gerechtshof een verzoek in te dienen om het OM te dwingen alsnog tot vervolging over te gaan. Dit is alleen mogelijk per brief. Dit verzoek kan tot uiterlijk 3 maanden na het sepot worden ingediend. Een verzoek tot vervolging wordt achter gesloten deuren behandeld door het Hof. Dit is geregeld in art. 12 Sv.
1. Wordt een strafbaar feit niet vervolgd, de vervolging niet voortgezet, of vindt de vervolging plaats door het uitvaardigen van een strafbeschikking, dan kan de rechtstreeks belanghebbende daarover schriftelijk beklag doen bij het gerechtshof, binnen het rechtsgebied waarvan de beslissing tot niet vervolging of niet verdere vervolging is genomen, dan wel de strafbeschikking is uitgevaardigd. Indien de beslissing is genomen door een officier van justitie bij het landelijk parket of bij het functioneel parket, is het gerechtshof te ?s-Gravenhage bevoegd.

2.Onder rechtstreeks belanghebbende wordt mede verstaan een rechtspersoon die krachtens zijn doelstelling en blijkens zijn feitelijke werkzaamheden een belang behartigt dat door de beslissing tot niet vervolging of niet verdere vervolging rechtstreeks wordt getroffen.

Review this essay:

Name
Rating
Your review: (optional)

Latest reviews:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.